مخالفت  ثبت احوال در ايران  با صدور شناسنامه با نام هاي ترکي موضوع جديدي نيست، اما نامه معاون حقوقي و سجلي اداره کل ثبت احوال استان زنجان در مخالفت با نام  ائلين براي دختر آقاي رضا عباسي  نکات قابل توجهي دارد.

اصل قضيه اينست که آقاي رضا عباسي ميخواهد نام دختر خود را  ائلين بگذارد اما به گفته خود ايشان،  ابتدا ثبت احوال زنجان مخالفت ميکند و سپس وقتي ايشان درخواست خود را به  معاونت حقوقی و سجلی سازمان ثبت احوال کشور در تهران ارسال  ميکنند آنها نیز مخالفت ميکنند.

در اينجا بد نيست به نامه معاون حقوقي و سجلي اداره کل ثبت احوال استان زنجان با امضاء آقاي رحمان احمدي نژاد نظري بياندازيم

سیاست کیمی قول‌لارین وار!

دیکتاتورلوغوندا سیخیلسام!.. اؤلسم...

دونیا ساواشی باشلانیر سانکی،  

چک شاللاغینی دوداق‌لارینا     

چاپدیر بوینومدا جوت وحشی آتینی!..

جاسوس‌جاسینا گزدیر بارماق‌لارینین اوجونو!

البت توتوقلانماغیما بیر یئرلر وار!..

قول‌لارین سیاست کیمی آجیق‌لی، آج...

     بوتون گوجونو توپلا، گل

              بیر مئیدان سنی سسله‌ییر!..

:"گلللل... گلللل... "

قانا سوسامیش بیر مئیدان!

 گلسن،

ساواش‌دان یورقون دوشموش، یوخولو مئیدان اولاسییام!..

دوداق- دوداق

 دیلیمده یاللی گئدن هیجالار...

اؤزلویومو،

دیلیم- دیلیم

آشاغی قاتین هئچینجی اوتاغیندا اودورام

ایچیمده فیرتینا

دوداقلاریمدا سکوت هالای قوپاریر!...

«آیین»وئبلاقیندان آلینیب.

ایللر بویو زنجیرده قالسام دا وارام من

قلبیمده منیم سارسیمامیش ذرجه ایمان

بیر گون قارا زنجیریمی آخیر قیرارام

ارکین باشینا قانلا قیزارمیش قانادیمدان

بایراق وورارام من...

اومودومو هر یئردن و هر کیمسه دن اوزموش،بیر تورکجه کیتاب ساتیش ائوینین قاپیسینا الیمی اوزالتدیم.توکانین اییه سیندن سورغولاندیم بیر تورکجه اؤیرنجی سل در گی یه یاردیم اولماق ایسته میرسینیز؟

اییه سی یوخ جوابی وئردی.او آندا اوردا اولان باشقا بیر بی اوزون منه ساری چئویریب، سیزه یاردیم ائده رم دئدی...

بو سورغو منده یاراندی کی بیر اینسان منی هئچ تانیمادان نئجه ایسته ییر مالی یاردیمندان علاوه درگی لری ساتماق لا باغلی اوزاق بیر یوللاری آیاق آلتیندا تاپداییب و منیم ایستگیمی یئرینه یئتیرسین؟! بیر توپلوم دا کی هر رابطه، ضابطه اوستونده فیرلانیر.

بی یین آدین سورغولاندیم.دئدی:ایبراهیم رشیدی ام، ساوالان.

 بو گؤروشدن سونرا ماراقلاندیم  بی ایله آرتیق تانیش اولام.یازیلان تاپیپ اوخودوم، اونونلا ایلگیلی یولداشلاریلا دانیشدیم و...

بی ایله آرتیق تانیش اولدوغومدان سونرا بو قرارا گلدیم کی بو اینسانین ایشله رینین هامی سی وطن سئوگی سیله باغلیدیر.

بو سئوگی دیر کی پولاد تکین ایراده سین و گول دن اؤنجه اوره گین بیرلشدیریب و اونو او شهردن بو شهره آپاریر.ایبراهیم بیی تانیماق و اوندان یازماق هله تئز و آغیردی.بو اینسان اؤز زامانیندا تانینا بیلینمه سه ده گله جک اونو یاخشی تانییاجاق و گله جک سوی آرزی ائده جک بیر دؤنه ده ایبراهیم تکین بیر سارسیلماز اینسان بو دونیایا آیاق قویسون.

*********

گئجه لر سسلیسی- دانسو جبارلی

اویرتمنیم  ایبراهیم ساوالا نا سونولور

بو قدر دؤزوم و سئوگی گؤرمه میشدیم. اینانمیردیم گئرچک دونیامیزدا بئله اینسان دوغولا بیله. فیلملرده ، کیتابلاردا، حوسئین جاوید ، بابک کیمی اینسانلاری گؤرموشدوم آمما بو چاغداش دونیادا یوکسک روحلو اینسانلارین هله ده یاشاماغینا اینانماغیم گلمیردی. شهرلری دورمادان گزمک و اؤیرتمک ، اؤز ساوادینی تکجه اؤزونه یوخ بلکه بوتون فیکیرداشلارینا یئتیرمک بیر موباریزه روحو ایسته ییر بیر گوج طلب ائدیر و بونلارین هامیسی توپلانیب ساوالاندا.

 هر نه قدر آدی، سانی یوخاری گئتدیکجه ائله میرکندلی ایبراهیم اولاراق قالیر. بو اینسان هر زامان چالیشیر اؤزون قانی سویوق بیر اینسان کیمی گؤستره آمما هئچ ده ائله دئییل، ایبراهیمین شعرلرینه دیققت یئتیرنده گؤرسهنیر کی نه قدر سئوگی داشیییر، بیر نئچه شعریندن میثال اولاراق گتیریرم کی سئوگی، حسرت و ... دئیه باغیریر:

« منه یئریکلهینده نه یئدین آنا؟

....

آتیلدیم دوغما کندیمدن قیراغا

و بوتون شهرلر دوغمالاشدی منه.... »

یا

« همشه پئنجره آرخاسیندان باخیر منیم سئودام

.....

بیلیر بیر گون اؤزگورلوک دئیه آسفالت خییاوانلاریندا اؤلهجهیم »

بو شعرلرده ایبراهیمین حسرتین، هارایین دویماماق مومکون دئییل.

ایبراهیم و اونونلا بیرگه توتوقلانان یولداشلاریمیز ( محمد، مهرداد ، روزبه و افشین) سوچو اولمایا اولمایا اؤز شخصی منافعلرینی قیراغا قویاراق و میللتینین اوغروندا بارماقلیقلار آراسیندادیرلار و بیزلرده سانکی بو حاقسیزلیقلارلا راضیلاشان اینسانلار کیمی هئچ سسیمیزی چیخارتمیریق. بو اینسانلارین بیزیم تک تکیمیزین بوینوندا حاققی وار و بیز بونو اونودوروق.

گئجهنین قولاق باتیران سوکوتونون ایچینده بیر یئره یغیشماق و ایبراهیمین دانشیقلارین دینلهمک نه گؤزل. ائله بلکه اونا گؤره ده ان سئودییی ماهنی «گئجهلر» ماهنیسی دیر.

« اورهییمده سحرین نئچه حسرتی وار،

اینتیظار آنلاریندا گئجه اوزون اولارمیش،

من حسرت آپاریرام یاتانلارا گئجهلر...»

ایبراهیم سوکوتلو گئجهلریمیزین آنلاملی سسلیسی و ایشیقلی گوندوزون یولچوسودور.

آفتاب آذربایجان، آذرگون، آذربایجان گونشی و هر اسمی که برایش گذاشته بودند و یا گذاشته بودید، دیگر همانند گذشته نخواهد درخشید. آفتاب آذربایجان منتشر خواهد شد اما نه با کادر فعلی، با کادر جدید و متفاوت.

از جزئیات فشارهایی که بود سخن نخواهم گفت. چراکه همه شما به این مسائل عادت کرده‌اید و حدسهای درستی خواهید زد. اصولاً همه اعضای کادر قبلی آفتاب آذربایجان سالها بود که خود را برای اینچنین موقعیتی آماده کرده بودند. نشریه ای که بیشترین مخاطب را جذب کند، تورکی بنویسد و مختص آذربایجان باشد، مستقل باشد، به نسبت دیگر نشریات آگهی بیشتری داشته و کلفت تر باشد، مرتب منتشر شود، قیمتی در حد نشریات سراسری بزند و بفروشد و … اینچنین نشریه ای همیشه یک استرس پشت سرش دارد. اینکه تا کی دوام می‌آورد!!

من به شخصه اعتقاد دارم ما در این پنج سال که متأسفانه امکان نشد حتی شماره سالگرد ششمین سال را منتشر کنیم، هر آنچه که در توانمان بود، برای انتشار نشریه به بهترین شکل ممکن انجام دادیم. می‌دانم که همکارانم و خوانندگان نشریه نیز اکثراً این گفته را تأیید خواهند کرد. مخاطب بالای نشریه گواه این موضوع است. نشریه ای که در این دوره 500 تیراژی مطبوعات استان، حدود سه هزار نسخه فروش داشت و هر شماره پی دی اف آن بیشتر از 3000 بار دانلود می‌شد و هر جلدش توسط چندین نفر خوانده می شد. مقدار مخاطب به یک طرف، کیفیت مخاطب نیز قابل توجه بود. مخاطبان گسترده از سواد ابتدایی تا استادان بزرگ، از کودک و نوجوان تا کهنسال، از قشر ضعیف جامعه تا قشر مرفه، همه خواننده این نشریه بودند و اغلب هم خواننده دقیق. آنچنان دقیق که گاهی اس ام اس هایشان نکته‌هایی را می‌گفت که خودمان نیز متوجهش نشده بودیم. ما در این پنج سال دروغ ننوشتیم، چاپلوسی نکردیم، اشتباه عمدی نداشتیم، صمیمی بودیم و ارتباط دو‌طرفه با مخاطب داشتیم. بدون شک نتیجه نظرسنجی از مردم در نمایشگاه که نقاط قوت نشریه را بیان دردهای آذربایجان به زبان ساده، نوشته شدن به زبان تورکی، پرداختن به آذربایجان و صمیمی بودن، صادق بودن و ارتباط با مخاطب می‌دانستند بر این گفته من مهر درستی خواهد زد. ما در این پنج سال رسالتی که در بین مطبوعات استانی فراموش شده بود را انجام دادیم. در دورانی که نود درصد مطبوعات رپرتاژنامه شده و فقط از مسئولان استانی تمجید می کردند، با آشیق ها مصاحبه کردیم، از کسانی نوشتیم که عمری را صرف کاری کرده بودند و فراموش شده بودند، هنرمندان، نویسندگان و قهرمانان را معرفی کردیم، مردم عادی را به صفحات نشریه آوردیم و حرفهایشان را چاپ کردیم، آثار و مکانهای تاریخی را معرفی کردیم، از شخصیتهای تاریخی نوشتیم و کتاب معرفی کردیم. ظاهراً گناهی که نابخشودنی است.

امروز متنی به قلم ابراهیم حاتمی​کیا منتشر شده در ستایش فیلم «یه حبه قند» و نکوهش اصغر فرهادی. یا تعبیر درست‌ترش این است که بگویم متنی منتشر شده به‌منظور سرزنش اصغر فرهادی که تحسین «یه حبه قند» و رضا میرکریمی را هم در خود دارد.

این یکی از تأسف‌آورترین متن‌هایی است که در زندگی‌ام خوانده‌ام. بعد از خواندنش حالم بد شد. دلم گرفت. غمگین شدم. چون دیدم کسی که روزگاری از خالص‌ترین و صادق‌ترین آدم‌های این مملکت بوده، چنان دچار بغض و کینه نسبت به همکار فیلمسازش شده که از اولین روزهای امسال که در برنامه‌‌ای تلویزیونی حاضر شد و به اصغر فرهادی تاخت تا الان که به قول خودش فصل «برگ‌ریزان» فرا رسیده، هنوز نتوانسته بر احوالش فائق آید و کار را به جایی رسانده که پاک فراموش کرده در حالی دارد اصغر فرهادی را بابت نمایش شیوع دروغ‌گویی در جامعه‌ی ایرانی شماتت می‌کند که خودش دقیقاً و مشخصاً دارد دروغ می‌نویسد و اصغر فرهادی را متهم می‌کند به این که «در صف سفارت خرس‌نشان ایستاده تا از سرزمین همیشه آفتاب‌مان... متقاضی پناه به سرزمین همیشه ابری» شود! و او را متهم کرده که فیلم می‌سازد تا شکایت به غریبه برد و شوق ترک سرزمین به فرزندانش بدهد!

می‌شود جدایی نادر از سیمین را دوست نداشت، می‌شود اصغر فرهادی را دوست نداشت و می‌شود «یه حبه قند» را دوست داشت. هیچ‌کدام از اینها ایرادی ندارد. اما تأسف‌‌بار و حزن‌انگیز است که کسی را توبیخ کنیم که چرا نشان می‌دهی مردم دروغ می‌گویند و در همان لحظه خودمان دروغ بگوییم. تأسف‌بار است که وقتی فیلم‌مان مجوز نمایش نمی‌گیرد چند هفته پیاپی از وضعیت «سرزمین‌ همیشه آفتاب‌مان» شکایت کنیم و بگوییم آسمان ابری است، اما موقع حمله به اصغر فرهادی که می‌شود، ناگهان ابرها را بزنیم کنار و آفتاب را ببینیم. تأسف‌بار است که خودمان برویم در آلمان فیلم بسازیم و نشان بدهیم که در کنار راین هم می‌شود خدا را جست و به وقتش به کسانی که اعتراض می‌کنند این بسیجی را برده‌ای در آلمان که چه بشود حمله کنیم و بگوییم شما تنگ‌نظرید، اما حالا بعد از بیست سال همکارمان را آدم خودباخته‌ای تصویر کنیم که چون یک جایزه از جشنواره همان کشور گرفته پس حتماً رفته پشت در سفارت صف ایستاده تا به آن «سرزمین ابری» پناهنده شود! و تأسف‌آور است که از خواننده یادداشت‌مان پنهان کنیم که همکارمان قبل از ساختن فیلمش چند ماه در آن «سرزمین ابری» سکونت داشت و می‌توانست با تهیه‌کننده‌ای آلمانی کار کند، اما پروژه‌اش را نیمه‌کاره رها کرد و آمد در سرزمین خودش فیلمش را ساخت. بنابراین اساساً نیازی به صف ایستادن پشت در جایی و تقاضای پناهندگی و گدایی جایزه از کسی نداشته است.

موضوع بحثم اصغر فرهادی نیست؛ اینها را نوشتم چون دلم گرفته از منشی که ابراهیم حاتمی‌کیا در پیش گرفته. نوشتم چون دوستش دارم و دلم نمی‌خواهد بیش از این ذهنش را صرف کینه‌جویی کند و حتی ستایش از فیلم شیرینی چون «یه حبه قند» را با این جور طعنه‌ و کنایه‌ها آمیخته کند. می‌توانستم عافیت‌اندیشی کنم و اینها را ننویسم. می‌توانستم سکوت کنم تا سلام و علیک‌مان برقرار بماند. می‌دانم که حالا دلخور می‌شود، اما ترجیح می‌دهم مثل خودش صریح حرف بزنم، هرچند که برنجانمش. ترجیح می‌دهم که بداند ما از او چنین انتظاری نداریم. ترجیح می​دهم بگویم که حواسش باشد روزگاری صراحتش با صداقت همراه بود.


حسین معززی نیا

روی تبریز را می‌بوسم

برای احساس آسمانی زیبا کرباسی عزیز

تبریز را بوساندم

بوسانیدم تبریز را از طرفِ تو

- گفتم ببوس آیدین

                - می‌بوسم گفت ...

من هم می‌بوسم دستانِ تبریزِ چشمانِ تورا از لبانش را، لبانش را

و من در پاهایت می‌میرم امامیه را در بی‌تویی

                                تو تنها تویی و او تنها اوست

                                شب‌های خفته‌یِ زیبایِ تبریز، بی‌توییِ من است.

        خفته بختش... من تو شما [این جمله را بی‌خیال]

برگرفته از سايت [پارس توريسم]

پوريا عالمی در مطلب طنزی در ستون طنز اعتماد نوشت :

– با حفظ فاصله – روی کاناپه

هفته گذشته، خبرهای بامزه‌يی درباره حضور خواهرمان آنجلينا جولی در ايران منتشر شد. ما صبر کرديم آب‌ها از آسياب بيفتد تا بتوانيم ته و توی قضيه را دربياوريم.

جريان مسعود ده‌نمکی و آنجلينا جولی

مسعود ده‌نمکی روی کاناپه، آن سمتی که آنجلينا جولی ننشسته بود، نشست و گفت: «به من آنجلينا جولی پيشنهاد شد که بنده رد کردم. » ما: «کجا به شما پيشنهاد شد؟» ده‌نمکی: «در شهر به من پيشنهاد شده بود. ما از وقتی آمديم شهر و فيلم ساختيم خيلی پيشنهادها به‌مان شده که بيشترش را بنده رد کردم. جالب اينجاست که قبل از اينکه بنده وارد سينما بشوم خودم به ديگران پيشنهاد می‌کردم، الان که وارد سينما شده‌ام ديگران به من پيشنهاد می‌دهند.» ما: «در قضيه خواهرمان آنجلينا جولی، چه کسی پيشنهاد کرد و چرا؟» ده‌نمکی: «علی سرتيپی، تهيه‌کننده، زنگ زد و گفت آنجلينا جولی رو دارم به تو پيشنهاد می‌دم، می‌خوای توی فيلمت بازی کنه؟ که من قاطعانه گفتم نه.» ما: «نظر آنجلينا جولی چی بود؟»ده‌نمکی: «نظر من مهم بود که بنده موافق نبودم. قرار بود اگر بنده موافقت کنم با آقا براد، شوور آنجلينا خانوم، تماس بگيرند و نظرش را بپرسند که موافق است خانومش بيايد توی فيلم من بازی کند و مثل بازيگران اخراجی‌ها جهانی و مشهور شود يا نه. که چون بنده که هنرمند مردمی هستم نمی‌خواستم پای آقای براد پيت به مسائل خصوصی سينمای ما باز شود اين پيشنهاد را رد کردم.»ما ياد يک حکايتی افتاديم و گفتيم: «يک رفيق آس و پاسی داشتيم می‌گفت «نمی‌خواهد با دختر مديرعامل فلان بانک ازدواج کند.» ما می‌گفتيم مگر فلانی گفته بروی با دخترش ازدواج کنی؟ رفيق آس و پاس ما می‌گفت؛ «نه! حتما می‌داند حرفش را زمين می‌اندازم چيزی نمی‌گويد.»

جريان فرج‌الله سلحشور و آنجلينا جولی

فرج‌الله سلحشور آمد و خواست روی کاناپه بنشيند، جا تنگ بود. برای همين، ده‌نمکی خودش را جمع و جور کرد و کشيد اين‌ورتر. آنجلينا جولی رفت توی دسته کاناپه، کيفش را هم گذاشت کنار دستش. سلحشور نشست اين‌ور، آنجلينا جولی آن‌ور، ده‌نمکی وسط.سلحشور گفت: «من به هيچ‌وجه يک تار موی بازيگران ايرانی را با صد بازيگر خارجی عوض نمی‌کنم.»ما به سلحشور يادآوری کرديم هم نمايش «تار» و باقی سازها و هم «مو» و باقی ساز و کارها، مشکل دارد. برای همين مخاطب ايرانی نمی‌فهمد «يک تار موی بازيگران ايرانی» چی هست و چه شکلی است که سلحشور حاضر نيست با صد بازيگر خارجی عوضش کند. سلحشور گفت: «خب حالا. گير دادی‌ها».ما گفتيم: «بعد هم سوال اينجاست که يک تار موی بازيگران ايرانی جزو اموال شخصی محسوب می‌شود يا عمومی؟ اگر اموال شخصی و حريم شخصی است شما نمی‌توانی با چيزی عوضش کنی. اگر هم جزو اموال عمومی محسوب می‌شود شما حق نداری در اموال عمومی دخل و تصرف کنی يا با چيزی تاخت بزنی.» سلحشور گفت: «خب حالا. گير دادی‌ها». در پايان، سلحشور در حالی که دستش را دور گردن مسعود ده‌نمکی انداخته بود (ده‌نمکی هم دستش را دور گردن سلحشور انداخته بود) گفت: «ما سه تا را کجا می‌بريد؟»

جريان آنجلينا جولی

وقتی حرف‌های فرج‌الله و مسعود تمام شد از آنجلينا جولی خواستيم او هم نظرش را اعلام کند. آنجلينا جولی گفت: «آرزوی من بوده که در فيلم‌های اخراجی‌ها نقش خواهرانم نيوشا ضيغمی و شيلا خداداد را بازی کنم، که متاسفانه قسمت نشد. البته وقتی اخراجی‌ها را تماشا کردم مطمئن بودم اگر به جای محمدرضا شريفی‌نيا هم بازی می‌کردم می‌ترکاندم، که نشد. الان هم بی‌صبرانه منتظرم آقا مسعود بگذارد من بيايم به عنوان سياهی‌لشکر در فيلمش بازی کنم. از آقا فرج‌الله سلحشور هم خيلی ممنونم. ولی نمی‌دانم برای چی. ديگر حرفی ندارم. خداحافظ».

۷- و اين آخری که ديگر ما را خدای فرهنگ در سرتاسر جهان خواهد کرد، ساعت گذاشتن، کلّه ی سحر بيدار شدن، چايی شيرين و نان بربری و پنير ليقوان خوردن، سر و صورت را صفا دادن و لباس پوشيدن، پياده يا با اتومبيل به محل اعدام يک جوان ۱۷ ساله رفتن، هورا کشيدن، الله اکبر گفتن، در اثر شلوغ شدن محل به اين و آن فشار آوردن، بعد از شنيدن تهديد جلاد مبنی بر عدم اجرای حکم در صورت شلوغ‌کاریِ تماشاچيان عزيز، سکوت کردن و مثل بچه ی آدم ايستادن (که خدای نکرده حکم به تعويق نيفتد و ما يک روز از کار و زندگی مان نمانيم و اعدامْ‌نديده، دست از پا دراز تر به خانه بازنگرديم)، موقع بالا کشيدن جوان، هياهوی شادی سر دادن، خرم و خندان به خانه بازگشتن، ماجرا را برای زن و بچه تعريف کردن، بچه را مدرسه گذاشتن، سر کار رفتن و يک لقمه نان حلال در آوردن است که ما را به عنوان با فرهنگ ترين ملت جهان به جهانيان خواهد شناساند. ان شاءالله